بررسی نقش اضطراب و استرس در حافظه کودکان

هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش اضطراب و استرس در عملکرد حافظه کودکان دبستانی بود. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی و به صورت مقطعی انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه چهارم تا ششم مدارس دولتی شهر تهران بود که با استفاده از روش خوشه ای چندمرحله ای، ۰۲۱ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل مقیاس اضطراب کودکان اسپنس، مقیاس استرس کودکان و زیرآزمونهای حافظه عددی و تصویری وکسلر بود. نتایج تحلیل همبستگی پیرسون نشان داد که بین اضطراب و استرس با حافظه رابطه منفی و معناداری وجود دارد. همچنین، تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که این دو متغیر می توانند به صورت معناداری عملکرد حافظه کودکان را پیش بینی کنند و در مجموع ۱۳٪ از واریانس حافظه را تبیین نمایند. یافته ها بیانگر آن است که اضطراب و استرس می توانند نقش بازدارنده ای در عملکرد شناختی کودکان، به ویژه در حوزه حافظه، ایفا کنند. بر اساس نتایج، توجه به مداخلات روان شناختی برای کاهش اضطراب و استرس در محیط های آموزشی، می تواند در ارتقاء عملکرد شناختی و یادگیری کودکان موثر باشد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، استرس ، حافظه ، کودکان ، عملکرد شناختی