تربیت اخلاقی و دینی در خانواده

خانواده به عنوان نخستین و مهمترین نهاد تربیتی، نقش اساسی در شکل گیری شخصیت، اخلاق و باورهای دینی فرزندان دارد. هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی اهداف و عوامل موثر بر تربیت اخلاقی و دینی در خانواده با رویکرد نظری کاربردی و روش توصیفی-تحلیلی است. داده ها با فیش برداری و تحلیل کیفی متون دینی و علمی گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهد که تربیت اخلاقی منجر به پرورش صفات نیکو، سعادت دنیا و آخرت و محافظت در برابر آسیب های اخلاقی می شود و تربیت دینی نیز بر ایمان، عمل به دستورات الهی و آمادگی برای زندگی سالم تاکید دارد. عوامل موثر بر این دو تربیت، خانواده، مدرسه، گروه همسالان، رسانه ها، جامعه و ویژگی های فردی است. شاخص های تربیت اخلاقی شامل شناخت مسائل اخلاقی، همدلی و مسئولیت پذیری و شاخص های تربیت دینی شامل معرفت، بصیرت و تعقل است. نتیجه گیری پژوهش بیانگر آن است که تربیت اخلاقی و دینی در خانواده، مکملی کدیگر بوده و با ایجاد محیطی مثبت، الگوی رفتاری والدین و آموزش تدریجی، می توان زمینه ساز رشد همه جانبه، سلامت روانی و معنوی و سعادت فرزندان در جامعه شد.

کلیدواژه ها:

خانواده ، تربیت اخلاقی ، تربیت دینی ، عوامل موثر ، شاخص های تربیت