پیش بینی اهمال کاری تحصیلی بر مبنای تنظیم شناختی هیجان و خود پنداره مثبت
محل انتشار: شانزدهمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای نوین پژوهشی در علوم تربیتی، روانشناسی و علوم اجتماعی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 293
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ARSEP16_093
تاریخ نمایه سازی: 31 تیر 1404
چکیده مقاله:
هدف اصلی پژوهش حاضر، پیشبینی میزان اهمالکاری تحصیلی در میان دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهرستان بشرویه بر اساس دو متغیر مهم روانشناختی یعنی تنظیم شناختی هیجان و خودپنداره مثبت بود. جامعه آماری این مطالعه شامل تمامی دانش آموزان دختر شهرستان بشرویه می شد که از این میان، تعداد ۳۰۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند تا نمونه های نماینده و قابل تعمیم از جامعه آماری فراهم گردد. برای گردآوری داده ها، از سه پرسشنامه معتبر و استاندارد استفاده شد: پرسشنامه اهمالکاری تحصیلی، پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان و پرسشنامه خودپنداره مثبت. این ابزارها به گونه ای طراحی شده بودند که بتوانند به طور دقیق و جامع، میزان اهمالکاری تحصیلی، نحوه تنظیم شناختی هیجان و درجه خودپنداره مثبت دانش آموزان را اندازه گیری کنند. در فرآیند تحلیل داده ها، ابتدا با استفاده از آمار توصیفی، ویژگی های کلی نمونه مورد بررسی قرار گرفت و نمایی کلی از وضعیت شرکت کنندگان ارائه شد. سپس برای بررسی روابط بین متغیرهای پژوهش، از ضریب همبستگی پیرسون بهره گرفته شد تا میزان و جهت ارتباط بین اهمالکاری تحصیلی، تنظیم شناختی هیجان و خودپنداره مثبت مشخص شود. نتایج به دست آمده نشان داد که تنظیم شناختی هیجان رابطه های معکوس و معنادار با اهمالکاری تحصیلی دارد؛ به این معنا که دانش آموزانی که توانایی بهتری در تنظیم شناختی هیجانهای خود دارند، کمتر دچار اهمالکاری تحصیلی می شوند. این یافته بیانگر اهمیت مهارتهای تنظیم هیجانی در کنترل رفتارهای تعویق انداختن وظایف تحصیلی است. از سوی دیگر، نتایج پژوهش نشان داد که بین خودپنداره مثبت و اهمالکاری تحصیلی رابطه معناداری وجود ندارد؛ به این معنا که داشتن تصویر مثبت از خود به تنهایی نمی تواند پیشبینی کننده قابل توجهی برای اهمالکاری تحصیلی باشد. در مجموع، می توان نتیجه گرفت که اهمالکاری تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهرستان بشرویه تا حد قابل توجهی از طریق متغیر تنظیم شناختی هیجان قابل پیشبینی است، در حالی که خودپنداره مثبت نقش پیشبینی کننده ای در این زمینه ندارد. این یافته ها می تواند راهنمای ارزشمندی برای مربیان، مشاوران و والدین باشد تا با تمرکز بر تقویت مهارتهای تنظیم هیجانی دانش آموزان، زمینه کاهش اهمالکاری تحصیلی را فراهم کنند و بدین ترتیب عملکرد تحصیلی و سلامت روانی آنان را بهبود بخشند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زهرا الهامی
کارشناس ارشد روانشناسی بالینی
سید عبدالمجید بحرینیان
عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند