کاربرد هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی در طراحی و اجرای مداخلات رواندرمانی شناختی-رفتاری به صورت شخصی سازی شده برای افراد با اختلالات اضطرابی

در سال های اخیر، کاربرد فناوری های نوین بهویژه هوش مصنوعی و یادگیری ماشین در حوزه رواندرمانی توجه پژوهشگران را به خود جلب کرده است. این پژوهش با هدف بررسی تجربیات زیسته ی افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی از استفاده از مداخلات شناختی-رفتاری مبتنی بر هوش مصنوعی و شخصی سازی شده انجام شد. رویکرد پژوهش کیفی و روش مورد استفاده پدیدارشناسی تفسیری بود. مشارکت کنندگان شامل ۲۱ فرد بزرگسال (۸۱ تا ۵۴ سال) بودند که سابقه استفاده از یک پلتفرم درمانی دیجیتال مبتنی بر AI-CBT را داشته و به شیوه هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختار یافته گردآوری و با روش تحلیل مضمون براون و کالرک تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که تجربه ی کاربران در چهار مضمون اصلی قابل طبقه بندی بود: درک از تعامل انسانی با سیستم درمانی، ادراک از شخصی سازی واقعی در مداخله، نقش فناوری در کاهش یا افزایش اضطراب، و فرصت ها و چالش های درمان دیجیتال. کاربران استفاده از سیستم را در بسیاری موارد مفید، قابل اعتماد و تقویت کننده احساس کنترل بر درمان دانستند. در عین حال، محدودیت هایی مانند فقدان همدلی در موقعیت های بحرانی و اضطراب ناشی از وابستگی به فناوری نیز مطرح شد. نتایج این پژوهش می تواند به طراحی دقیق تر، انسانی تر و موثرتر مداخلات رواندرمانی دیجیتال در آینده کمک کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری ماشینی ، رواندرمانی شناختی-رفتاری ، اختلالات اضطرابی ، رواندرمانی دیجیتال