توسعه مدل ارزیابی کیفیت خطوط ریلی با استفاده از الگوریتم های محاسبات نرم

افزایش قابل توجه تناژ و تواتر بار عبوری خطوط ریلی، که ناشی از توسعه حمل و نقل ریلی در بخش های مسافری و باری است، منجر به تسریع فرآیندهای تخریبی مانند ترک های خستگی در ریل ها، فرسایش تدریجی بالاست و تغییر شکل های ماندگار و به طور کلی زوال خطوط ریلی شده است. علیرغم هزینه های بالای ساخت و راه اندازی خطوط ریلی، همچنان این صنعت به دلیل مزایای اقتصادی و اجتماعی فراوان از دارایی های مهم ملی محسوب می گردد. پژوهش حاضر، با بررسی عوامل موثر بر زیرساخت های ریلی شامل پارامترهای هندسی، جنبه های ترافیکی، جنبه های محیطی به توسعه مدل زوال مناسب برای بهره برداری بهینه از خطوط ریلی انجام شده است. برای ارزیابی وضعیت و روند زوال خطوط، دو شاخص کیفی OTGI و TGI انتخاب شدند. دو روش تحلیلی شامل شبکه عصبی مصنوعی و ماشین بردار پشتیبان برای هر شاخص مورد استفاده قرار گرفت. داده های مورد استفاده از ماشین اندازه گیر خط محور شمال-شرق کشور جمع آوری شد که ۷۰ درصد آن برای ساخت مدل، ۱۵ درصد برای ارزیابی و ۱۵ درصد برای اعتبارسنجی استفاده گردید. نتایج پژوهش حاضر نشان دهنده این است که شاخص OTGI با روش شبکه های عصبی بهترین عملکرد را داشته است. همچنین، آنالیز حساسیت نشان داد که از میان پارامترهای ورودی، سه پارامتر دور، عرض خط و تراز افقی ریل چپ بیشترین تاثیر را بر وضعیت کیفی خطوط راه آهن دارند.

کلیدواژه ها:

مدل ارزیابی کیفیت ، کیفیت خطوط ریلی ، زوال خطوط ریلی ، شبکه عصبی مصنوعی ، ماشین برداز پشتیبان