مروری بر مطالعات نویز و ارتعاش در خطوط ریلی درونشهری

حملونقل ریلی از پاکترین و امنترین انواع حملونقل است. با این حال نویز و ارتعاش ناشی از این شیوه حملونقل از اثرات جانبی نامطلوب توسعه خطوط ریلی به ویژه در مناطق شهری و حومه ها است، که کنترل آن نیازمند مطالعه نظام مند و در صورت نیاز بکارگیری تدابیر کاهنده نویز و ارتعاش متناسب با شرایط پروژه است. این تاثیرات نامطلوب بسته به وضعیت نواحی همجوار یک خط ریلی درونشهری (نواحی با کاربری مسکونی، نواحی با کاربری حساس به نویز و ارتعاش، نواحی با تجهیزات حساس به ارتعاش، ابنیه تاریخی و واجد ارزش میراثی و...)، می تواند تبعات بسیار سنگینی را متوجه سامانه حملونقل ریلی نماید. بنا به اهمیت موضوع و از طرفی گسترش خطوط ریلی درونشهری در بسیاری از کلان شهرهای کشور، لازم است تا در مرحله طراحی و همچنین ساخت و توسعه خطوط ریلی، چاره اندیشی مناسب در دستورکار قرار گیرد. در این مقاله ضمن مروری بر مراحل مختلف مطالعات نویز و ارتعاش در فازهای مختلف یک پروژه ریلی درونشهری و همچنین ارائه نتایج برخی مطالعات، تجربیات و درس آموخته های این حوزه در خطوط ریلی درونشهری در کشور، اهمیت تکمیل تمامی مراحل مطالعاتی شامل مطالعات فاز ۱ (مرحله ارزیابی کلی نویز و ارتعاش)، مطالعات فاز ۲ (مرحله ارزیابی تفصیلی نویز و ارتعاش) و فاز ۳ (مرحله اجرا و پس از اجرای خط ریلی) تبیین شده است. تکمیل تمامی مراحل مطالعاتی ذکرشده و همچنین ارزیابی مناسب و کنترل کیفیت ادوات و مصالح کاهنده نویز و ارتعاش و کنترل کیفیت اجرای آن، تضمین کننده کنترل سطوح نویز و ارتعاش ناشی از عبور ناوگان ریلی در محدوده مجاز می باشد. بر اساس تجربیات و نتایج حاصل از مطالعات موجود، در برخی موارد بسته به شرایط خط ریلی، نویز ناشی از ارتعاش منجر به آزردگی و طرح شکایت از طرف ساکنین مجاور خطوط ریلی درونشهری می شود، که بیانگر اهمیت توجه کافی به هر دو معیار دستیابی به سطوح مجاز ارتعاش و همچنین نویز ناشی از ارتعاش در روند مطالعات می باشد.

کلیدواژه ها:

حملونقل ریلی ، خطوط ریلی درونشهری ، نویز و ارتعاش ، تمهیدات کاهنده نویز و ارتعاش