پیش بینی اهداف پیشرفت براساس خودکارآمدی و رضایت از زندگی در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم

هستی مدیر روستا ، اسماعیل عباسی چناری این پژوهش با هدف پیش بینی اهداف پیشرفت براساس خودکارآمدی و مولفه های آن در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم انجام شد. پژوهش توصیفی مقطعی و از نوع همبستگی بود تمامی دانش آموزان دختر مشغول به تحصیل در مقطع متوسطه دوم شهر کرج در سال تحصیلی ۱۴۰۱ به تعداد ۲۰۶ نفر جمعیت آماری پژوهش را تشکیل دادند با روش نمونه گیری در دسترس و با توجه به قاعده کلاین تعداد ۱۳۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب و ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه باور خودکارآمدی (بندورا (۲۰۰۰ و پرسشنامه استاندارد اهداف پیشرفت میدلتن و ،میگلی (۱۹۹۷ را تکمیل نمودند برای تحلیل اطلاعات گردآوری شده علاوه بر روشهای آمار توصیفی فراوانی ،درصد میانگین و انحراف معیار از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه با نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۶ استفاده شد. نتایج نشان داد که بین باور خودکارآمدی و ابعاد آن تجربه موفق تجربه ،جانشینی ترغیب کلامی و حالات عاطفی زیستی با اهداف پیشرفت در افراد نمونه در سطح ۰/۰۵ از نظر آماری همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد این رابطه بین رضایت از زندگی و

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، اهداف پیشرفت ، دانش آموزان ، رضایت از زندگی ، مقطع متوسطه دوم