اثر بخشی بازی درمانی شناختی رفتاری بر سازگاری اجتماعی، عزت نفس، دانش آموزان دختر مدارس ابتدایی شهرستان اسلامشهر

هدف پژوهش حاضر اثر بخشی بازی درمانی شناختی رفتاری بر سازگاری اجتماعی، عزت نفس، دانش آموزان دختر مدارس ابتدایی شهرستان اسلامشهر بود. روش پژوهش حاضر آزمایشی، طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود و جامعه آماری کلیه دانش آموزان دختر مدارس ابتدایی شهرستان در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳ تشکیل دادند که از میان مدارس ۳۲ نفر به عنوان گروه آزمایش و ۳۲ نفر گروه کنترل به روش دسترس انتخاب و به طور تصادفی در گروه آزمایشی و گواه جایگزین شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه سازگاری اجتماعی پی کل ویسمن (۱۹۹۹) و پرسشنامه عزت نفس روزنبرگ (۱۹۶۵) بود داده ها به روش آزمون تحلیل کواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان می دهد که سطح معنی داری آماره F (۰.۰۰۰) ملاحظه شد که تفاوت معناداری بین میانگین نمره سازگاری اجتماعی دانش آموزان و عزت نفس در گروه آزمایش و کنترل در سطح پنج درصد وجود دارد. (سطح معنی داری کمتر از ۰.۰۵) به عبارت دیگر متغیر مداخله گر بازی درمانی شناختی رفتاری بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان که در کلاس های گر بازی درمانی شناختی رفتاری حضور داشته اند تاثیر داشته است.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، سازگاری اجتماعی ، عزت نفس