بررسی رابطه ساده و چندگانه استفاده از رسانه های اجتماعی و ترس از جاماندن با تاب آوری اجتماعی دانش آموزان دختر متوسطه دوره اول شهرستان سبزوار

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه ساده و چندگانه میان استفاده از رسانه های اجتماعی و ترس از جاماندن با تابآوری اجتماعی در میان دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه شهرستان سبزوار بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه های هفتم تا نهم بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده، نمونه ای ۹۰ نفره انتخاب شد. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه های استفاده از رسانه های اجتماعی، ترس از جاماندن و تابآوری اجتماعی بود. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون انجام شد. نتایج نشان داد که هیچ یک از متغیرهای استفاده از رسانه های اجتماعی و ترس از جاماندن، رابطه معناداری با تابآوری اجتماعی نداشتند. این یافته، بر پیگیری عوامل موثر بر تابآوری اجتماعی در نوجوانان و ضرورت بررسی متغیرهای میانجی و زمینه های در پژوهش های آتی داللندارد. همچنین نتایج این پژوهش نشان می دهد که درک سازوکارهای تابآوری اجتماعی مستلزم نگاهی گنجانده و بافت محور است.

کلیدواژه ها:

تابآوری اجتماعی ، رسانه های اجتماعی ، ترس از جاماندن ، سالمند روان