رابطه هوش هیجانی و تمایزیافتگی با سازگاری اجتماعی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین هوش هیجانی و تمایزیافتگی با سازگاری اجتماعی جوانان و بزرگسالان انجام شد. طرح پژوهش؛ توصیفی و از نوع همبستگی بود و جامعه آماری شامل بزرگسالان شهر تهران بود که تعداد ۱۶ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند و به شیوه نمونه گیری در دسترس در این پژوهش شرکت کردند. برای جمع آوری داده ها، از پرسشنامه ۳۴ سوالی تمایزیافتگی اسکورن و فریدلندر (۸۸۹۱)، پرسشنامه ۳۳ سوالی هوش هیجانی شرینگ (۶۹۹۱) و پرسشنامه سازگاری اجتماعی بل (۱۶۹۱)، استفاده شده است. فرضیه های پژوهش با استفاده از روش همبستگی پیرسون به کمک نرم افزار SPSS مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که؛ هوش هیجانی با سازگاری اجتماعی رابطه معنادار مثبت (۵۰/۰ P<) و تمایزیافتگی با سازگاری اجتماعی رابطه معنادار مثبت (۵۰/۰ P<) دارد. براساس یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که سازگاری اجتماعی تحت تاثیر تمایزیافتگی و هوش هیجانی افراد قرار دارد.

کلیدواژه ها:

تمایزیافتگی ، سازگاری اجتماعی ، هوش هیجانی