بررسی رابطه یادگیری خودتنظیمیبرتاب آوری تحصیلی دانشجویان دانشگاه حکیم سبزواری

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه یادگیری خودتنظیمی با تاب آوری تحصیلی در دانشجویان دانشگاه حکیم سبزواری به اجرا درآمد. این پژوهش براساس هدف از دسته پژوهش های کاربردی محسوب می شود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه حکیم سبزواری بود که در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ به تحصیل اشتغال داشتند. برای سنجش متغیرهای پژوهش از دو پرسشنامه با طیف ۵ گزینه ای لیکرت استفاده شد که این پرسشنامه ها میان ۳۸۴ نفر از دانشجویان دانشگاه حکیم سبزواری به صورت تصادفی ساده توزیع شد. برای برآورد اعتبار مقدماتی یک نمونه اولیه شامل ۴۰ نفر انتخاب شد. روایی محتوایی هر دو پرسشنامه توسط تعدادی از صاحب نظران و متخصصین مدیریت مورد تایید قرار گرفت و پایایی پرسشنامه یادگیری خودتنظیمی و تاب آوری تحصیلی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۰.۷۱ و ۰.۸۹ به دست آمد. داده های بدست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین یادگیری خودتنظیمی و تاب آوری تحصیلی رابطه مثبت وجود دارد؛ علاوه بر آن وضعیت تاب آوری تحصیلی و همچنین وضعیت یادگیری خودتنظیمی دانشجویان دانشگاه حکیم سبزواری مثبت ارزیابی شد.

کلیدواژه ها:

یادگیری خودتنظیمی ، تاب آوری تحصیلی ، دانشجویان دانشگاه حکیم سبزواری