رابطه بین ناگویی هیجانی و نشخوارفکری بین دانشجویان دانشگاه حکیم سبزواری

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین ناگویی هیجانی و نشخوارفکری میان دانشجویان دانشگاه حکیم سبزواری است. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش، شامل تمامی دانشجویان دانشگاه حکیم سبزواری که در نیمسال اول ۱۴۰۳-۱۴۰۴ مشغول به تحصیل بودند، هست. تعداد دانشجویان به ۸۰۰۰ نفر رسید و نمونه مورد مطالعه بر اساس جدول مورگان ۳۶۰ تعیین شد. به منظور سنجش روایی سوالات پرسشنامه، روایی صوری، محتوا و سازه در نظر گرفته شد که روایی صوری و محتوا توسط متخصصان حوزه علوم تربیتی و روانشناسی مورد تایید قرار گرفت و برای سنجش روایی سازه از نرم افزار spss استفاده شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ناگویی هیجانی تورنتو (۱۹۸۶) و نشخوارفکری هوکسما و مارو (۱۹۹۱) بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها نیز از آزمون کلوموگروف-اسمیرنوف، آزمون میانگین یک جامعه و همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج نشان داد که ناگویی هیجانی و نشخوارفکری، هر دو در دانشجویان دانشگاه حکیم سبزواری زیاد مشاهده می شود و همچنین بین ناگویی هیجانی و نشخوارفکری رابطه معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

ناگویی هیجانی ، نشخوارفکری ، دانشجویان