رابطه بین کیفیت خواب و انزوای اجتماعی با نقش واسطه ای کمال گرایی در دانشجویان شاغل ساکن خوابگاه

کیفیت خواب و تعاملات اجتماعی از عوامل مهم تاثیرگذار بر سلامت روان هستند. این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین کیفیت خواب و انزوای اجتماعی با تاکید بر نقش واسطه ای کمالگرایی انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بوده که طی آن به دانشجویان شاغل ساکن در خوابگاه دانشگاه حکیم سبزواری با تعداد ۱۰۰ نفر، به افرادی که رضایت داشته باشند پرسشنامه جهت تکمیل داده شد و داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد گردآوری و با نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد که کاهش کیفیت خواب با افزایش سطح انزوای اجتماعی ارتباط معناداری دارد. همچنین، کمالگرایی به عنوان یک عامل واسطه ای مهم عمل کرده و تاثیر منفی کیفیت پایین خواب بر ارتباطات اجتماعی را تشدید می کند. یافته ها بر اهمیت مدیریت مشکلات خواب و تعدیل رفتارهای کمالگرایانه برای کاهش انزوای اجتماعی تاکید دارند. این پژوهش، پیشنهاداتی برای مداخلات روانشناختی و بهبود کیفیت زندگی دانشجویان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

کیفیت خواب ، انزوای اجتماعی ، کمالگرایی ، سلامت روان ، تحلیل همبستگی ، مداخلات روانشناختی