انواعتاب آوری و نقش آن در شاهنامه فردوسی

مقاله حاضر به بررسی مفهوم تاب آوری و انواع آن در شاهنامه فردوسی با محوریت شخصیتهای خاندان رستم می پردازد. تاب آوری به عنوان توانایی مقابله با مشکلات و نامالیمات و چرخش وضعیت به حالت تعادل است که در رفتار و عملکرد قهرمانان این خاندان به ویژه رستم، سهراب، تهمینه، فرامرز و دیگران به شکلی بارز تجلی یافته است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با بررسی موردی شخصیتهای مرد و زن این خاندان، تالش می کند تاب آوری در شاهنامه را در دو بعد فردی (روانی-اخلاقی) و جمعی (اجتماعی-خانوادگی) بررسی کند؛ همچنین در این میان به تضاد میان تاب آوری مثبت (مانند پایداری رستم در میهن پرستی) و تاب آوری منفی (مانند پافشاری سهراب در نبرد با پدر) و تاثیر آن در سرنوشت تراژیک یا قهرمانان ه شخصیتها می پردازد. نتیجه این که مردان خاندان رستم عمدتا با تکیه بر تاب آوری جسمانی و رزمی در برابر دشمنان و بحرانها مقاومت می کنند و زنان ایشان با بهره گیری از تاب آوری عاطفی و هوش اجتماعی، در حفظ کیان خانواده و مدیریت بحرانها نقش کلیدی ایفا می ک نند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، شاهنامه فردوسی ، تحلیل و تطبیق ، جنسیت