مقایسه سازگاری اجتماعی، ذهنی سازی و پردازش حسی در دختران نوجوان معتاد به بازی های دیجیتال و عادی

دختران نوجوان به دلیل اعتیاد به بازی های دیجیتال ممکن است به لحاظ شناختی، اجتماعی و هیجانی و فیزیکی در معرض خطر قرار بگیرند. از این رو، پژوهش حاضر با هدف مقایسه سازگاری اجتماعی، ذهنی سازی و پردازش حسی در دختران نوجوان معتاد به بازی های دیجیتال و عادی انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع علی-مقایسه ای بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر معتاد به بازی های دیجیتال و عادی مدارس دولتی دوره دوم متوسطه منطقه ۱ شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲ بود که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای از بین دانش آموزانی که از سیاهه اعتیاد به بازی های آنلاین بیشتر و کمتر از نمره ۵۳ را کسب کردند، به طور تصادفی تعداد ۶۰ نفر به گروه اعتیاد به بازی های دیجیتال و ۶۰ نفر به گروه عادی اختصاص یافتند. برای جمع آوری داده ها از مقیاس های سازگاری اجتماعی ویسمن و بوث ول (۱۹۷۶)، ذهنی سازی فوناگی (۲۰۱۶)، نیمرخ حسی دان (۲۰۱۴) و اعتیاد به بازی های آنلاین وانگ و چانگ (۲۰۰۲) استفاده شد. داده ها با تحلیل واریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد بی نسازگاری اجتماعی، پردازش حسی و ذهنی سازی در دختران نوجوان معتاد به بازی های دیجیتال و عادی تفاوت معنی دار وجود دارد، به طوری که نوجوانان معتاد به بازی های دیجیتال سازگاری اجتماعی، ذهنی سازی و پردازش حسی ضعیف تری نسبت به دانش آموزان عادی دارند. یافته های پژوهش می تواند برای والدین، مشاوران و معلمان مدارس جهت آموزش های پیشگیرانه و مداخلات درمانی به موقع و طراحان بازی های گروه سنی نوجوان جهت تولید بازی های هماهنگ با سلامت اجتماعی و هیجانی نوجوان الهام بخش باشد.

کلیدواژه ها:

اعتیاد به بازی های دیجیتال ، سازگاری اجتماعی ، ذهنی سازی ، پردازش حسی