تاثیر اعتیاد والدین بر روی رفتار اجتماعی کودکان در دوره ابتدایی در سبزوار

با پایداری اعتیاد در خانواده و افزایش حساسیت فرزندان، آسیب های غیرقابل جبران به ساختار خانواده وارد می شود؛ آسیب هایی که در آن رفتارهای نامناسب و ناپایداری هویتی کودکان به چشم می خورد. این تحقیق با تمرکز بر الگوهای اجتماعی کودکان و تاثیر مستقیم والدین معتاد بر آن ها، به دنبال کاهش نتایج منفی اعتیاد والدین بر رفتار کودک و همچنین بهبود وضعیت روانی و عاطفی او می باشد. تحقیق حاضر به لحاظ هدف از نوع مطالعات کاربردی و به لحاظ روش تحقیق از نوع مطالعات همبستگی از نوع روش کتابخانه ای می باشد. در روش گردآوری اطلاعات با مطالعه کتب، مقالات و ژورنال های داخلی و خارجی مرتبط با موضوع تحقیق به بررسی اهداف پرداخته است. نتایج نشان دادند با تاثیری که اعضاء خانواده به عنوان یک سیستم بر یکدیگر می گذارند کودک رفتار و روابط اجتماعی را در آن می آموزد. عواملی مانند دریافت نکردن حمایت عاطفی از سوی خانواده، بی اعتنایی والدین، القای حس تحقیر به فرزندان، مقایسه والدین معتاد با دیگران، مسئولیت ناپذیری والدین، آشفتگی فرزند از نابسامانی خانواده، از هم پاشیدن روابط فرزندان با والدین و در نهایت، کنترل شدید فرزندان باعث بروز ناهنجاری رفتاری در آن ها به عنوان آسیب اجتماعی مهم می شود. برای جبران چنین اثرات نامطلوبی، فرزندان به سه راهبرد حذف مسئله، مقابله ای و ترمیمی روی می آورند که نتیجه آن به صورت عوارض روحی، جامعه گریزی، بی حوصلگی، تحریک پذیری، بروز خشونت های کلامی و جسمی، بی مسئولیتی همه جانبه از سمت والدین، محرومیت از امکانات اولیه، رنج ناشی از مقایسه، لجبازی با اعضای خانواده و اعتمادبه نفس تخریب شده در فرزندان بروز می یابد. لذا می توان گفت خانواده هایی که درگیر اعتیادند از نظر روانی از حالت طبیعی خارج هستند و این امر بر زندگی اجتماعی آن ها تاثیر گذاشته و روابط آن ها با دیگران و اجتماع را دچار اختلال می کند.

کلیدواژه ها:

اعتیاد والدین ، رفتار اجتماعی ، کودکان ، انتقال بین نسلی ، حمایت عاطفی