بررسی تاثیر تاب آوری بر رضایت شغلی در محیط کار؛ مورد مطالعه پرستاران بیمارستان حشمتیه شهرستان سبزوار

هدف از این پژوهش بررسی تاثیر تاب آوری بر رضایت شغلی در محیط کار؛ مورد مطالعه پرستاران بیمارستان حشمتیه شهرستان سبزوار است. روش این پژوهش توصیفی ساده، از نوع همبستگی و پیمایشی است که در آن روابط متغیرها بر اساس هدف پژوهش تحلیل می شود. بر این اساس جامعه آماری این پژوهش کلیه پرستاران بیمارستان حشمتیه شهرستان سبزوار تشکیل می شود که این تعداد شامل ۳۰۰ نفر می باشد، که نمونه مورد مطالعه براساس جدول مورگان ۱۶۹ نفر تعیین شد. در این پژوهش از پرسشنامه کونور و دیویدسون (۲۰۰۳؛ به نقل از محمدی، ۱۳۸۴) با مرور منابع پژوهشی ۱۹۷۹-۱۹۹۱ حوزه تاب آوری تهیه شده است، همچنین از پرسشنامه رضایت شغلی مینه سوتا (MSQ) استخراج گردیده و استفاده شده است. روایی صوری و محتوایی توسط متخصصان تایید شد و روایی سنجی توسط نرم افزار SPSS انجام شد. پایایی هر دو پرسشنامه با استفاده از نرم افزار SPSS گرفته شد پایایی پرسشنامه و وضعیت هر دو مطلوب بود. در این پژوهش از آزمون تی تک نمونه و همبستگی پیرسون استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که بین تاب آوری و رضایت شغلی پرستاران بیمارستان حشمتیه ارتباط معناداری وجود ندارد به طوریکه تاب آوری پرستان بیمارستان حشمتیه و همچنین رضایت شغلی آن ها نسبت به کار از سطح نامطلوبی برخوردار بود. بنابراین با توجه به اهمیت این دو سازه روانشناختی در آینده شغلی پرستاران می توان یکسری راهبردهای موثری نظیر برگزاری کارگاه های آموزشی و تامین فضای مناسب کاری پرستاران می تواند موثر باشد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، رضایت شغلی ، پرستاران