بررسی اثربخشی تلفیق مهارت های ارتباطی و حل مسئله در فعالیت های یادگیری مبتنی بر گروه بر انسجام اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

در این پژوهش به بررسی اثرگذاری تلفیق مهارت های ارتباطی و حل مسئله در قالب فعالیت های یادگیری مبتنی بر گروه بر انسجام اجتماعی دانش آموزان ابتدایی پرداخته شده است. اهمیت انسجام اجتماعی در مدارس ابتدایی، به عنوان عاملی اساسی در تقویت تعاملات مثبت و افزایش روحیه مشارکتی در میان دانش آموزان، زمینه مهمی برای بهبود عملکرد تحصیلی و رشد فردی محسوب می شود. بیان مساله پژوهش بر این واقعیت استوار است که در سیستم های آموزشی کنونی، وجود شکاف میان ارتقای مهارت های بین فردی و توانایی حل مسائل، بر انسجام اجتماعی تاثیرگذار است؛ از این رو، پژوهش با طرح سوالات مرتبط با رابطه مستقیم و غیرمستقیم فعالیت های گروهی با انسجام اجتماعی و اثر تلفیق مهارت های ارتباطی و حل مسئله در موفقیت آموزشی، به جستجوی پاسخ این مسائل پرداخته است. روش پژوهش به صورت توصیفی تحلیلی و با اتکاء به منابع کتابخانه ای انتخاب شده است. در این روش، با استفاده از مطالعات کتابخانه ای، به استخراج و تجمیع اطلاعات از کتب، مقالات و پژوهش های پیشین پرداخته شده و از تحلیل های آماری توصیفی به همراه بررسی های مقایسه ای استفاده گردیده است تا ابعاد مختلف تاثیرگذاری فعالیت های گروهی بر انسجام اجتماعی مشخص شود. یافته های به دست آمده از این مطالعه نشان می دهد که فعالیت های گروهی موجب افزایش تعاملات مثبت، همدلی و حس تعلق در بین دانش آموزان شده و از طریق بهبود مهارت های ارتباطی، به شیوه ای مستقیم و غیرمستقیم به تقویت انسجام اجتماعی منجر می شود. همچنین، ترکیب موثر مهارت های ارتباطی با توانایی حل مسئله موجب تسهیل فرایند یادگیری، افزایش مشارکت و بهبود عملکرد تحصیلی گردیده است. نتایج پژوهش تاکید می کند که تلفیق رویکردهای آموزشی مبتنی بر کار گروهی و توسعه مهارت های فردی، زمینه ساز ایجاد محیط های یادگیری پویا و کارآمد می باشد که در نهایت به ارتقای کیفیت آموزش و بهبود ساختار اجتماعی مدارس ابتدایی بینجامد.

کلیدواژه ها:

انسجام اجتماعی ، فعالیت های گروهی ، مهارت های ارتباطی ، حل مسئله ، یادگیری مبتنی بر گروه