بررسی شیوههای موثر در بهبود اختلال نارسانویسی در دانش آموزان ابتدایی: رویکردهای آموزشی و درمانی

نارسانویسی یکی از اختلالات شایع در دانش آموزان ابتدایی است که می تواند بر عملکرد تحصیلی و اعتماد به نفس آن ها تاثیر بگذارد. این پژوهش با هدف بررسی شیوههای بهبود اختلال نارسانویسی در دانش آموزان ابتدایی انجام شده است. روش پژوهش حاضر ترکیبی از مطالعات کتابخانه ای و تحقیقات میدانی است که شامل بررسی راهکارهای آموزشی، تمرینات شناختی، و مداخلات درمانی برای بهبود مهارتهای نوشتاری می شود. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده از تکنیکهای چندحسی، تلفیق تمرینات حرکتی با آموزش نوشتاری، و بهره گیری از فناوری های کمکی نقش قابل توجهی در کاهش مشکلات نوشتاری دانش آموزان مبتلا به نارسانویسی دارد. همچنین، نتایج نشان دادند که راهبردهای مبتنی بر آموزش فردی و تعاملات معلم-دانش آموز می توانند تاثیر مثبتی بر پیشرفت مهارتهای نوشتاری دانش آموزان داشته باشند. این پژوهش پیشنهاد می کند که ترکیب روش های آموزشی خلاقانه با تمرینات شناختی می تواند به عنوان یک راهکار موثر در بهبود نارسانویسی دانش آموزان ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

نارسانویسی ، آموزش چندحسی ، مهارتهای نوشتاری ، فناوری های کمکی ، دانش آموزان ابتدایی