تدوین مدل یادگیری مادامالعمر بر اساس عوامل محدودکننده فردی و اجتماعی (خستگی هیجانی، کار گروهی و مشکلات اقتصادی و اجتماعی) با میانجی گری توانمندسازی روانی در معلمان

این پژوهش با هدف تدوین مدل یادگیری مادامالعمر بر اساس عوامل محدودکننده فردی و اجتماعی (خستگی هیجانی، کار گروهی و مشکلات اقتصادی و اجتماعی) با میانجیگری توانمندسازی روانی در معلمان به انجام رسید. تحقیق حاضر بر اساس هدف، از نوع کاربردی و از نظر ماهیت از نوع تحقیقات توصیفی - همبستگی بود. جامعه آماری مشتمل بر معلمان مقطع تحصیلی مختلف شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۲ – ۱۴۰۱ بود. روش نمونه گیری به صورت نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای انجام گرفت. ابزار پژوهش دربرگیرنده پرسشنامه یادگیری مادامالعمر معلمان هرسن (۲۰۱۶)، پرسشنامه توانمندسازی روان شناختی اسپریتزر و میشرا (۱۹۹۵)، بعد خستگی هیجانی پرسشنامه فرسودگی شغلی مسلش (۱۹۸۶)، پرسشنامه استاندارد کار تیمی لنچیونی (۲۰۰۴) و پرسشنامه پژوهشگرساخته مشکلات اقتصادی و اجتماعی معلمان بود. تجزیه و تحلیل آماری در نرم افزار SPSS و LISREL انجام گرفت. یافته ها نشان داد که ضریب تاثیر استاندارد خستگی هیجانی بر یادگیری مادامالعمر برابر با ۰.۷۵ (با مقدار t برابر با -۶۹.۱۴)، بر توانمندی روانی برابر با -۰.۲۷ (با مقدار t برابر با -۷۱.۳) و توانمندی روانی بر یادگیری مادامالعمر برابر با ۰.۲۳ (با مقدار t برابر با ۹۴.۴) بود که نشان از معناداری نقش میانجی توانمندی روانی در رابطه خستگی هیجانی و یادگیری مادامالعمر داشت. همچنین، ضریب تاثیر استاندارد مشکلات اقتصادی - اجتماعی بر یادگیری مادامالعمر برابر با -۰.۱۵ (با مقدار t برابر با -۳۶.۴)، بر توانمندی روانی برابر با -۰.۱۹ (با مقدار t برابر با -۷۱.۲) و توانمندی روانی بر یادگیری مادامالعمر برابر با ۰.۲۳ (با مقدار t برابر با ۹۴.۴) بود که نشان دهنده معناداری نقش میانجی توانمندی روانی در رابطه مشکلات اقتصادی - اجتماعی و یادگیری مادامالعمر بود.

کلیدواژه ها:

یادگیری مادامالعمر ، خستگی هیجانی ، کار گروهی ، مشکلات اقتصادی و اجتماعی ، توانمندسازی روانی