بررسی رابطه بین محیط حامی خودپیرو و معنای تحصیلی با نقش واسطه ای هیجان های تحصیلی در دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان بختگان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین محیط حامی خودپیرو و معنای تحصیلی با نقش واسطه ای هیجان های تحصیلی در دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان بختگان انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دختر و پسر دوره دوم متوسطه شهرستان بختگان به تعداد ۸۲۲ نفر (۴۵۰ دختر و ۳۷۲ پسر) در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود. نمونه گیری بر اساس روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای از بین دانش آموزان دختر و پسر دوره دوم متوسطه شهرستان بختگان انجام شد. بر اساس جدول تعیین نمونه گرجسی و مورگان، تعداد ۲۵۰ نفر انتخاب شدند. سپس افراد نمونه پرسشنامه های محیط حامی خودپیرو، معنای تحصیلی و هیجانات تحصیلی را تکمیل نمودند. تحلیل فرضیه ها با استفاده از آزمون مدل به روش تحلیل مسیر و با استفاده از نرم افزار AMOS و SPSS نسخه ۲۴ انجام شد. نتایج نشان داد بین مولفه های فرصت انتخاب، فرصت انتقاد، فرصت آزمون، در جهت مثبت رابطه وجود داشت. متغیر هیجانات تحصیلی (مولفه هیجانات مثبت و منفی)، بعنوان نقش واسطه ای در ارتباط بین محیط حامی خودپیرو و معنای تحصیلی در سطح ۰.۰۱ معنی دار گردید و تاثیرگذار بود. بنابراین به طور کلی نتیجه می شود که متغیر هیجانات مثبت و منفی به عنوان واسطه ای بر افزایش و کاهش معنای تحصیلی نسبت به متغیر محیط حامی خودپیرو نقش قوی تری از خود نشان داد.

کلیدواژه ها:

محیط حامی خودپیرو ، معنای تحصیلی ، هیجان های تحصیلی ، دانش آموزان