اثربخشی ذهن آگاهی بر سازگاری روانی اجتماعی، کیفیت زندگی و شادکامی در افراد دارای آسیب نخاعی

آسیب نخاعی یکی از اتفاقات ناگوار در زندگی است که به دلایل مختلفی همچون تصادف، سقوط از ارتفاع یا هر نوع حادثه دیگری رخ می دهد. آسیب جدی به نخاع موجب اختلال در کارایی آن می شود؛ در نتیجه فرد به لحاظ جسمانی و انجام مسئولیت های فردی خانوادگی و شغلی با چالش های جدی مواجه می شود. هدف از انجام تحقیق حاضر اثربخشی ذهن آگاهی بر سازگاری روانی اجتماعی، کیفیت زندگی و شادکامی در افراد دارای آسیب نخاعی می باشد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی، با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل و مرحله پیگیری می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه افراد دارای آسیب نخاعی است که به مرکز خیریه حمایت از بیماران آسیب نخاعی اصفهان (حانا) مراجعه نموده اند می باشد. با توجه به روش پژوهش، ۴۰ نفر از جامعه آماری مورد نظر به شیوه در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه های کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی، سازگاری اجتماعی، شادکامی آکسفورد (آرگایل، ۱۹۹۴) پاسخ دادند. آموزش ذهن آگاهی به مدت ۶۰ الی ۹۰ دقیقه ای و به صورت هفتگی برای گروه آزمایش برگزار شد. تجزیه و تحلیل داده ها، به دو روش توصیفی و استنباطی از طریق نرم افزار SPSS انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که ذهن آگاهی بر سازگاری روانی اجتماعی، کیفیت زندگی و شادکامی در افراد دارای آسیب نخاعی اثربخش است (P<۰.۰۵). با توجه به نتایج می توان از ذهن آگاهی برای بهبود سازگاری روانی اجتماعی، کیفیت زندگی و شادکامی در افراد دارای آسیب نخاعی بهره برد.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، کیفیت زندگی ، شادکامی ، سازگاری روانی اجتماعی