بررسی رابطه کیفیت تدریس معلمان با آموزش مشارکتی دانش آموزان متوسطه دوم شهر گنبدکاووس

هدف از این پژوهش تعیین رابطه بین کیفیت تدریس معلمان با آموزش مشارکتی دانش آموزان متوسطه دوم شهر گنبدکاووس بود. روش پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی و به لحاظ جمع آوری داده ها، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه مورد مطالعه شامل دانش آموزان در مدارس متوسطه دوم شهر گنبدکاووس در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. که حدود ۲۷۸۱ نفر بود. جهت انتخاب تصادفی نمونه ها، از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد. بر اساس جدول مورگان و با توجه به تعداد آماری ۲۷۸۱ نفری، تعداد ۳۳۸ نفر به صورت در دسترس به عنوان نمونه آماری انتخاب شد. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه کیفیت تدریس سراج (۲۰۰۲) و پرسشنامه یادگیری مشارکتی استاندارد پریتو سابوریت و همکاران (۲۰۲۲) استفاده شد. نتایج نشان می دهد که ضریب تعیین ۴۲/۰ است، یعنی ۴۲ درصد کیفیت تدریس معلمان بر اساس های آموزش مشارکتی قابل پیش بینی است. همچنین بین کیفیت تدریس معلمان با زیرمقیاس های آموزش مشارکتی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد.

کلیدواژه ها:

کیفیت تدریس ، آموزش مشارکتی ، دانش آموزان ، متوسطه دوم ، گنبدکاووس