بررسی رابطه انزوای اجتماعی با اعتیاد به شبکه های اجتماعی در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهرستان گنبدکاووس در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه انزوای اجتماعی با اعتیاد به شبکه های اجتماعی در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهرستان گنبدکاووس انجام گرفت. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی و از نظر هدف بنیادی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهرستان گنبدکاووس در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ تشکیل داد که تعداد آنها ۱۹۳۸ نفر بود. با استفاده از جدول نمونه گیری کرجسی و مورگان ۳۲۲ نفر به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. به منظور گردآوری اطلاعات از پرسشنامه های انزوای اجتماعی چلپی و کافی (۱۹۹۷) و اعتیاد به شبکه های اجتماعی خواجه احمدی، پولادی و بحرینی (۱۳۹۵) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS انجام گرفت. نتایج نشان داد که انزوای اجتماعی به صورت مثبت توانست اعتیاد به شبکه های اجتماعی را پیش بینی کنند (۰۶۴/۰= R۲). پردازش هیجانی و باورهای فراشناختی نتوانستند اعتیاد به شبکه های اجتماعی را پیش بینی نمایند. انزوای اجتماعی با اعتیاد به شبکه های اجتماعی رابطه مثبت معناداری داشت.

کلیدواژه ها:

انزوای اجتماعی ، اعتیاد به شبکه های اجتماعی ، دانش آموزان ، دانشگاه شمس گنبد کاووس