پیش بینی انگیزش تحصیلی بر اساس بدتنظیمی هیجانی و راهبردهای کنترل فکر در دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر تبریز

هدف از انجام پژوهش حاضر پیش بینی انگیزش تحصیلی دانش آموزان بر اساس بدتنظیمی هیجانی و راهبردهای کنترل فکر بود. روش پژوهش از نوع مطالعات توصیفی- همبستگی و از نوع پیش بینی بود. جامعه آماری پژوهش دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوره دوم شهر تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ به تعداد ۹۴ هزار نفر که حجم نمونه ای به تعداد ۳۸۰ نفر، بر اساس جدول کرجسی و مورگان و به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. برگشت پرسشنامه ۳۷۰ مورد بود. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های انگیزش تحصیلی هارتر (۱۹۸۱)، بدتنظیمی هیجانی گرتز و روئمر (۲۰۰۴) و راهبردهای کنترل فکر ولز و دیویس (۱۹۹۴) استفاده شد. داده ها از طریق ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل گرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS.۲۷ تحلیل شد. نتایج نشان داد بدتنظیمی هیجانی و راهبردهای کنترل فکر به طور همزمان ۵/۲۹ درصد از تغییرات انگیزش تحصیلی را پیش بینی می کنند (۰۱/۰>p). پیش بینی خودتنظیمی هیجانی و راهبردهای نگرانی و خودتنبیهی از نوع منفی و کنترل اجتماعی فکر از نوع مثبت بود. اما راهبردهای توجه گردانی و ارزیابی مجدد فکر قادر به پیش بینی انگیزش تحصیلی نبودند (۰۵/۰انگیزش تحصیلی دانش آموزان بر اساس یافته های پژوهش حاضر بود.

کلیدواژه ها:

انگیزش تحصیلی ، بدتنظیمی هیجانی ، راهبردهای کنترل فکر