مروری سیستماتیک بر راهبرد های موثر بر بهبود فراگیرسازی دانشآموزان با نیازهای ویژه

مقدمه: در دهه های گذشته راهبردهای آموزشی زیادی توسط مربیان مختلف برای بهبود آموزش دانش آموزان با نیازهای ویژه پیشنهاد شده است. آموزش فراگیر، آموزش دانش آموزان دارای معلولیت در کلاس های آموزش عمومی با همسالان بدون معلولیت خود است بنابراین، هدف از این بررسی، جمع بندی و سازماندهی ادبیات مربوط به راههای گسترش فراگیرسازی دانشآموزان دارای معلولیت است. روش: پژوهش حاضر با جست وجوی نظام دار پژوهشهای انجام شده در پایگاه های گوگل اسکولار، وب آف ساینس و پاب مد از سال ۲۰۱۴ میلادی تا ۲۰۲۴ میلادی بود و برای جستجو جوی مقالات از کلیدواژه های Inclusion, Strategies, Students with Special Needs استفاده شد. در بررسی مقدماتی ۲۹۴۸ یافت شد. عناوین و چکیده مقالات توسط محققین بررسی شد و تعداد زیادی از مقالات به دلیل تکراری بودن، نامرتبط بودن یا عدم رعایت معیارهای ورود از بررسی حذف شدن. در نهایت ۳۳ مقاله انتخاب و مورد بررسی قرار گرفت. یافتهها: برای فراگیرسازی ۱۲ عامل مورد نیاز است. حمایت قانونی، آموزش نیروی انسانی، نگرش معلمان، افزایش آگاهی جامعه، انطباق برنامه درسی، استفاده از فناوری کمکی، روشهای یادگیری متمایز و مشارکتی، همکاری چندرشته ای و بین رشته ای، ارزیابی دقیق و درست، زیر ساختهای متناسب، محیط با حداقل محدودیت، مشخص کردن اهداف آموزشی. حمایت مالی، جلوگیری از برچسبهای اجتماعی. نتیجه گیری: به کارگیری این عوامل فراگیرسازی بهتری را برای کودکان دارای نیازهای ویژه شاهد خواهیم بود و میتواند باعث بهبود کیفیت آموزشی آنان شود.

کلیدواژه ها:

فراگیرسازی ، راهبردها ، دانش آموزان با نیازهای ویژه