بررسی تاثیر توسعه مالی بر رد پای کربن

امروزه آلودگی محیط زیست یکی از مهمترین چالش های اصلی جهان محسوب می شود. پیش از این تصور بر آن بود که رشد اقتصادی سبب افزایش درآمد و رفاه و بهبود کیفیت زندگی انسان ها خواهد شد. اما رشد اقتصادی همراه با کاهش کیفیت محیط زیست باعث شد مباحث مربوط به توسعه پایدار و حفاظت محیط زیست در کانون توجه قرار گیرند. بخش مالی نقش مرکزی در رشد و توسعه اقتصادی، از طریق کاهش هزینه های تامین مالی و تشویق پس اندازها ایفا می کند. توسعه مالی از یک سو می تواند با افزایش دسترسی به فناوری های جدید کمتر آلاینده به بهبود کیفیت محیط زیست کمک کند و از سوی دیگر با افزایش رشد صنعتی و مصرف انرژی انتشار آلاینده های محیط زیست را افزایش دهد. بنابراین شناخت و درک مناسب از سیاست های مالی و تاثیر آن ها بر کیفیت محیط زیست می تواند زمینه سیاستگذاری مناسب را فراهم نماید. هدف مطالعه حاضر بررسی تاثیر توسعه مالی بر رد پای کربن در ۱۲ کشور منتخب در حال توسعه برای دوره زمانی ۲۰۲۰-۲۰۰۰ می باشد. نتایج برآورد مدل با استفاده از داده های تابلویی نشان داد متغیرهای رشد اقتصادی، مصرف انرژی و توسعه مالی دارای تاثیر مثبت و معنی دار بر رد پای کربن و تخریب محیط زیست بوده اند اما متغیر باز بودن تجاری دارای اثر منفی و معنی دار بر تخریب محیط زیست بوده است. با توجه به نتایج بدست آمده پیشنهاد می شود هدف رشد اقتصادی از طریق استفاده از انرژی های پاک و تکنولوژی های کمتر آلاینده بواسطه توسعه مالی مورد توجه قرار گیرد و همچنین بستری فراهم شود تا با گسترش تجارت بتوان به سوی حفاظت محیط زیست گام برداشت.

کلیدواژه ها:

توسعه مالی ، محیط زیست ، آزادسازی تجاری ، رد پای کربن