بررسی رابطه سبک های دلبستگی با سلامت روان دانش آموزان متوسطه اول منطقه ۲ تهران

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سبک های دلبستگی (ایمن، اجتنابی و اضطرابی) با سلامت روان دانش آموزان متوسطه اول منطقه ۲ تهران انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان این مقطع بوده است که با استفاده از فرمول کوکران، ۳۴۱ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شده اند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سبک های دلبستگی بزرگسالان کولینز و رید (۱۹۹۰) و پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ (۱۹۷۹) بوده است. در این پژوهش داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره در نرم افزار SPSS تحلیل شده اند. نتایج تحقیق نشان داد که سبک های دلبستگی به طور معناداری سلامت روان را پیش بینی می کنند (p<۰.۰۱). در این پژوهش سبک دلبستگی ایمن با افزایش سلامت روان و سبک های اجتنابی و اضطرابی با کاهش آن همبستگی داشته اند. همچنین سبک دلبستگی اضطرابی بیشترین سهم را در پیش بینی سلامت روان داشته است. این یافته ها بر نقش محوری دلبستگی در سلامت روان دانش آموزان تاکید دارد و ضرورت توجه به روابط اولیه و مداخلات آموزشی را برجسته خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان ، سلامت روان ، سبک دلبستگی ایمن ، سبک دلبستگی اجتنابی ، سبک دلبستگی اضطرابی