نقش الگوی کشت در توسعه کشاورزی پایدار

بدون شک کشاورزی زیربنای تمامی اقتصادهای پویا در دنیا با درجات متفاوت توسعه یافتگی است. بخش کشاورزی در ایران با حدود ۵.۴ میلیون بهره بردار مستقیم و تولید تقریبی ۱۲۰ میلیون تن در سال بخش عمده غذای کشور را تامین می کند. طراحی و پیشنهاد الگوی کشت یکی از مهمترین مباحث در برنامه ریزی کشاورزی محسوب می شود. الگوی کشت مناسب که نقشه راه تولید محصولات کشاورزی آینده است را می توان تدوین و اجرای نظام کشت محصولات کشاورزی زراعی و باغی مبتنی بر شرایط اقلیمی، بهره برداری بهینه از آب، خاک و گیاه، متناسب با ظرفیت ها و مزیت اقتصادی کشور با رعایت کلیه مسائل علمی، فنی و مدیریتی و ملاحظات زیست محیطی در راستای دستیابی به تامین امنیت غذایی پایدار و اقتدار غذایی تعریف کرد. الگوی کشت ملی بر اساس چارچوب تلفیق و پردازش این اطلاعات طراحی شده است. در این چارچوب با دریافت اطلاعات تناسب اراضی و انطباق با داده های اطلاعات گیاهی و اطلاعات نیاز آبی که از سامانه نیاز آبی گیاهان اخذ شده، از طریق مدل سازی چندهدفه و بر مبنای رویکردها و ویژگی های هر منطقه الگوی کشت پیشنهادی مبتنی بر سیاست ها و راهبردهای کالن کشور و در شرایط طبیعی طراحی شده است. کاهش آب مصرفی در بخش کشاورزی، حفظ و ارتقای تولید، حفظ سطح گیاهان چندساله و توسعه کشت گیاهان پاییزه، تامین نیاز کشور با توسعه و جایگزینی کشت گیاهان علوفه ای کم آب بر، اصلاح کشت سبزی و صیفی از فضای باز به گلخانه و محیط های کنترل شده و ...؛ مهمترین رویکردها و ویژگی های ناظر بر تدوین الگوی کشت مبتنی بر سیاست ها و راهبردهای کالن کشاورزی فعلی ایران هستند.

کلیدواژه ها:

نهاده ها ، امنیت غذایی ، نظام کشت ، ارتقاء عملکرد