الگوی مطلوب فضای آموزشی مبنتی بر نظریه اخوت

پژوهش پیش رو، ضمن بررسی سه نظریه اجتماعی استیال، بازار و اخوت، تالش می کند تا نشان دهد هریک از این نظریه ها به چه شکلی از مدرسه منجر می شوند. پس از تعریف این نظریات در بخش مبانی نظری و بررسی پیشینه پژوهش، مشخصه های فضای آموزشی در هر یک از این سه نظریه استخراج گردیده و پس از دسته بندی گونه های مختلف فضاهای آموزشی در ایران، به بررسی وضعیت این فضاهای آموزشی در هر سه نظریه بر اساس ویژگی های آنها پرداخته می شود؛ بدین صورت که مبتنی بر یک پرسشنامه نیمه ساخت یافته، از نه متخصص آگاه در این حوزه، مصاحبه صورت گرفته است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که گونه های موجود در فضای آموزشی ایران، به ویژگی های کالبدی-فضایی و آموزشی نظام بازار و استیال گرایش بیشتری داشته و برای تبدیل شدن به الگوی مطلوب فضای آموزشی مبتنی بر نظام اخوت، می بایست تغییراتی بنیادین در نظر گرفت. برخی از ویژگی هایی که برای نیل به این مقصود باید در دستور کار قرار گیرند، عبارتند از: جایگزینی نظام آموزشی مسئله-مباحثه محور به جای نظام نمره محور و حافظه محور، تبدیل نقش معلم به هادی و تسهیل گر در امر آموزش، تمرین تعاون و کار گروهی در حین یادگیری، آموزش از راه مستقیم و همراه با مشاهده، تجربه و آزمایش، مجاورت با کاربری های معنوی مانند مسجد و عدم مجاورت با فعالیت های مادی و کاربری های تجاری، استفاده از رنگ های مالیم و خنثی در طراحی فضای آموزشی و چیدمان دایره ها یا نیم دایره شکل تا تمامی دانش آموزان فرصت برابر جهت شرکت در مباحث درس و یادگیری را داشته باشند.

کلیدواژه ها:

شهر اسلامی ، فضای آموزشی ، نظریه اخوت ، نظریه استیال ، نظریه بازار