بررسی رابطه وضعیت اقتصادی با میزان امید به زندگی خانوار شهر مشهد

این پژوهش به بررسی رابطه وضعیت اقتصادی با میزان امید به زندگی خانوارهای شهر مشهد می پردازد. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل تمامی شهروندان ساکن در مشهد بوده و نمونه گیری به صورت تصادفی در دسترس انجام شد. حجم نمونه اولیه ۳۴۸ نفر بود که پس از حذف پرسشنامه های مخدوش، تعداد ۳۴۵ نمونه برای تحلیل نهایی در نظر گرفته شد. داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد شامل پرسشنامه وضعیت اقتصادی محقق ساخته و مقیاس امید به زندگی اسنایدر (۱۹۹۱) گردآوری و با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که وضعیت اقتصادی رابطه ی ۰.۶۸ معناداری با میزان امید به زندگی دارد (۰.۰۵P<). افرادی که وضعیت اقتصادی مطلوب تری داشتند، امید به زندگی بالاتری گزارش کردند، درحالی که افراد با وضعیت اقتصادی ضعیف میانگین امید به زندگی پایین تری داشتند. همچنین، تفاوت معناداری میان گروه های اقتصادی مختلف در میزان امید به زندگی مشاهده شد. بر اساس یافته ها، بهبود وضعیت اقتصادی خانوارها می تواند منجر به افزایش امید به زندگی و ارتقای کیفیت زندگی آن ها شود.

کلیدواژه ها:

وضعیت اقتصادی ، امید به زندگی ، خانوار ، شهر مشهد