بررسی نقش میانجی تحمل پریشانی در ارتباط بین ذهن آگاهی و خودشفقتورزی با بهزیستی روانشناختی مددجویان خانم ترک اعتیاد به روش متادون درمانی

هدف اصلی این مطالعه بررسی نقش میانجی تحمل پریشانی در رابطه بین ذهن آگاهی، خودشفقتورزی و بهزیستی روانشناختی بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه مددجویان زن مرکز توانبخشی مواد مخدر ۱۶ سرای امید مشهد در نیمه اول سال ۱۴۰۳ تشکیل می دادند که حداقل سه ماه متادون تراپی شده بودند. هدف این پژوهش بنیادی بوده و طرح پژوهش از نوع همبستگی-تحلیل مسیر می باشد. نمونه پژوهش شامل ۱۰۰ مددجوی زن تحت درمان با متادون برای ترک اعتیاد بود که به روش نمونه گیری در دسترس غیرتصادفی انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این مطالعه شامل مقیاس بهزیستی روانشناختی ریف (۲۰۰۲)، پرسشنامه ذهن آگاهی فریبورگ واالچ و همکاران (۲۰۰۶)، پرسشنامه شفقت به خود نف و همکاران (۲۰۰۳) و مقیاس تحمل پریشانی سایمونز و گاهر (۲۰۰۵.) بودیافته های پژوهش نشان داد که تحمل پریشانی نقش واسطه ای در رابطه بین ذهن آگاهی، شفقت به خود و بهزیستی روانی دارد (۰۰۵/۰P<).

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، خودشفقت ورزی ، تحمل پریشانی ، بهزیستی روانشناختی