پیش بینی اختلال اضطراب فراگیر بر اساس متغیرهای فرانگرانی و همجوشی فکر در زنان مبتلا به سرطان

این پژوهش با هدف پیش بینی اختلال اضطراب فراگیر بر اساس متغیرهای فرانگرانی و همجوشی فکر در زنان مبتلا به سرطان در زنان تحت درمان شهر مشهد انجام شده است. روش انجام پژوهش از نوع همبستگی می باشد و بر حسب هدف در دسته پژوهش های بنیادی قرار می گیرد. جامعه آمار ی ۷۸ نفر از زنان ۲۰ تا ۴۰ ساله مبتلا به سرطان در گروه تلگرامی زنان تحت درمان شهر مشهد می باشد که به صورت در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری پژوهش پرسشنامه اختلال اضطراب فراگیر ولز (۲۰۰۸) و پرسشنامه فرانگرانی ولز (۲۰۰۵) و پرسشنامه همجوشی فکر ولز (۲۰۰۱) بوده است. یافته های پژوهش نشان داد با توجه به ماتریس همبستگی پیرسون رابطهی بین همجوشی فکر و فرانگرانی با نشانه های اختلال اضطراب فراگیر معنی دار است (۰.۰۵P<). همچنین با توجه به تحلیل رگرسیون گام به گام فرانگرانی و همجوشی فکر به ترتیب ۲۸ درصد و ۷ درصد تغییرات اضطراب فراگیر را پیش بینی کرده اند.

کلیدواژه ها:

سرطان ، اختلال اضطراب فراگیر ، همجوشی فکر ، فرانگرانی