اثر بخشیتوانبخشی شناختی رایانه محور بر انعطاف پذیری شناختی کودکان اتیسم: مطالعه تک آزمودنی

هدف این پژوهش، بررسی اثر بخشی توانبخشی شناختی رایانه محور بر انعطاف پذیری شناختی کودکان مبتلا به اتیسم می باشد. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه اجرا از نوع تک آزمودنی و شبه آزمایشی می باشد. در این پژوهش از کودکان مبتلا به اتیسم مرکز آموزشی جلالی در سال تحصیلی ۱۰۴۲-۱۰۴۳ استفاده شد که از بین آنها تعداد سه نفر که واجد شرایط بودند، به صورت غیر تصادفی و در دسترس انتخاب شدند. آزمودنی ها به مدت ۱۵ جلسه تحت درمان با نرم افزار توانبخشی شناختی کاپیتان الگ قرار گرفتند. همچنین برای ارزیابی انعطاف پذیری شناختی آزمودنی ها از آزمون ویسکانسین استفاده شد. نتایج حاصل از تحلیل دیداری نمودارها، روند بهبودی را برای هر سه آزمودنی نشان می دهد. همچنین درصد ناهمپوشی (PND) و درصد بهبودی IRD برای هر سه آزمودنی ۱۰۰ درصد می باشد. مقدار RCI یا همان شاخص تغییر پایدار برای هر سه آزمودنی باالی ۶۹.۱ بود که به معنای معناداری نتایج در مرحله مداخله می باشد.

کلیدواژه ها:

اختلال طیف اتیسم ، توانبخشی شناختی رایانه محور ، کاپیتان الگ ، انعطاف پذیری شناختی