بررسی تفکر عینی در آموزش ریاضی کودکان نیازهای ویژه

تفکر عینی به عنوان یکی از مراحل اساسی رشد شناختی در کودکان، نقشی کلیدی در یادگیری ریاضیات ایفا می کند. این پژوهش به بررسی تاثیر به کارگیری روش های مبتنی بر تفکر عینی در آموزش ریاضی کودکان استثنایی می پردازد. با استفاده از یک رویکرد کیفی-توصیفی، داده های مورد نیاز از طریق مشاهده، مصاحبه و بررسی اسناد گردآوری شده اند. نتایج نشان می دهد که استفاده از ابزارهای ملموس، شبیه سازیهای عملی و رویکردهای بصری به طور معناداری در بهبود درک مفاهیم ریاضی این کودکان موثر است. علاوه بر این، ایجاد محیط های آموزشی تعاملی و متناسب با نیازهای فردی، نقش مهمی در افزایش انگیزه و عملکرد تحصیلی کودکان استثنایی دارد. یافته های این پژوهش می تواند به معلمان و متخصصان آموزشی در طراحی برنامه های درسی کارآمدتر برای این گروه از دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

تفکر عینی ، آموزش ریاضی ، کودکان استثنایی ، ابزارهای آموزشی ، یادگیری فعال