مبانی فلسفی و روانشناختی آموزش پژوهش محور

آموزش پژوهش محور حاصل یک سری مبانی و پیش فرض های فلسفی و نظریه های روان شناختی معتددی است که هریک از زاویه خاص بر این الگوی آموزشی دلالت دارند. هدف مطالعه حاضر تبیین مبانی فلسفی و روانشناختی مسلط بر رویکرد پژوهش محور در آموزش است. سوال اساسی در این پژوهش دو سوال است. سوال اول: مبانی فلسفی آموزش پژوهش محور کدام اند؟ سوال دوم: مبانی روانشناختی آموزش پژوهش محور کدام اند؟ نتایج به دست آمده حاکی از آن است که در مقاله در چارچوب یک رویکرد تحلیلی- استنتاجی به سوالات فوق پاسخ داده شده است. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که مبانی فلسفی آموزش پژوهش محور شامل دیدگاه افلاطون، نظریه برخورداری ذهن از قالب ها و چارچوب های پیشین، مبانی پدیدارشناسی، مبانی نسبی گرایانه و آرای تربیتی جان دیویی است. مبانی روانشناختی آموزش پژوهش محور نیز شامل رویکرد سازنده گرایی، نظریه های رشد شناختی پیاژه و روانشناسی گشتالت و نظریه ی شناختی-یادگیری بروبر است.

کلیدواژه ها:

آموزش پژوهش محور ، مبانی فلسفی آموزش پژوهش محور ، مبانی روانشناختی آموزش پژوهش محور