ارزیابی و مقایسه سلامت روان در دانش آموزان ایرانی و اتباع در شهر قم

هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی وضعیت و مقایسهی سلامت روان در دانش آموزان ایرانی و اتباع در شهر قم بود. روش تحقیق توصیفی از نوع علی- مقایسهای بود. جامعه آماری کلیه دانش آموزان متوسطه اول و اتباع مقیم شهر قم در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بودند. نمونه ای به تعداد ۱۸۴ نفر (شامل ۹۲ نفر دانش آموزان ایرانی و ۹۲ نفر دانش آموز اتباع) به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. لازم به ذکر است که دانش آموزان به لحاظ جنسیت، سن، وضعیت اجتماعی - اقتصادی و مقطع تحصیلی همتاسازی گردیدند. برای جمع آوری دادهها از پرسشنامهی سلامت عمومی ۲۸ سوالی (GHQ-۲۸) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون تی تک گروهی، تی گروههای مستقل و تحلیل واریانس چند متغیری استفاده گردید. نتایج آزمون تی تک نمونهای نشان داد که میانگین سلامت روان دانش آموزان ایرانی و اتباع با توجه به نقطه ۵۰ درصدی به طور معناداری کمتر از حد معمول میباشد (p<۰.۰۱)، با توجه به اینکه نمره پایین حاکی از سلامت روان بهتر میباشد لذا می توان گفت که دانش آموزان ایرانی و اتباع سلامت روانی باالتر از متوسط دارند. نتایج آزمون تی گروههای مستقل و تحلیل واریانس چندمتغیره نشان داد که بین کل مقیاس سلامت روان و ابعاد آن در دانش آموزان ایرانی و اتباع تفاوت معناداری وجود ندارد.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، دانش آموزان ایرانی ، دانش آموزان اتباع