اثربخشی آموزش واقعیتدرمان ی گروهی بر تحمل پریشانی زنان متاهل دارای فرزند نوجوان

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش واقعیتدرمانی گروهی بر تحمل پریشانی زنان متاهل دارای فرزند نوجوان انجام شد. این مطالعه با رویکرد کمی و به روش نیمه آزمایشی و با بکارگیری طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه گواه انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش متشکل از شامل کلیه زنان متاهل شهر اردکان بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، ۳۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفری (آزمایش و کنترل) جایگزین شدند. شرکتکنندگان به پرسشنامه تحمل پر یشانی سیمونز و گاهر ( ۲۰۰۵ )، پاسخ دادند. آموزش واقعیتدرمانی گروهی نیز در طی ۸ جلسه۵/۱ ساعته بهاعضای گروه آزمایش آموزش داده شد. ولی گروه گواه هیچگونه مداخله ای را در طول مدت آزمایش دریافت نکرد. در پا یان نیز داده های پژوهش با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس و در سطح معنیداری ۰۵/۰ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش واقعیتدرمانی گروهی بر تحمل پریشانی موثر است (۰۰۱/۰>P). نتایج این پژوهش نشان داد که آموزش واقعیتدرمانی گروهی بهطور معنادار ی تحمل پر یشانی را افزایش میدهد. این یافتهها اهمیت مداخلات روانشناخت ی در تسهیل بهبود توانمندیهای عاطفی و روانی در گروههای خاصی همچون زنان متاهل دارای فرزند نوجوان را برجسته میکند.

کلیدواژه ها:

واقعیتدرمانی گروهی ، تحمل پریشانی ، زنان متاهل ، نوجوان