مقایسه اثربخشی تاثیر ذهن آگاهی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر پرخوری عصبی و رفتارهای مرتبط با چاقی در دختران نوجوان سنین ۱۴ تا ۱۷ سال

این پژوهش با هدف بررسی و مقایسه اثربخشی دو مداخله روان شناختی، شامل ذهن آگاهی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش رفتارهای مرتبط با پرخوری عصبی و چاقی در افراد مبتلا به اختلالات خوردن انجام شد. در این مطالعه، ۶۰ نفر از دختران نوجوان مبتلا به پرخوری عصبی که به مراکز درمانی مراجعه کرده بودند، به صورت تصادفی در سه گروه جایگذاری شدند: گروه مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد و گروه مداخله ذهن آگاهی و گروه کنترل. مداخلات درمانی در دو گروه آزمایشی به مدت ۸ هفته، هر هفته یک جلسه ۹۰ دقیقه ای، اجرا شد. گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه پرخوری عصبی (EDI) و پرسشنامه رفتارهای مرتبط با چاقی (ORBQ) بود که برای ارزیابی تغییرات در نشانه های پرخوری عصبی، رفتارهای غذایی، و شاخص های مرتبط با چاقی قبل و بعد از مداخله استفاده شد. نتایج تحلیل آماری داده ها با استفاده از آزمون های تحلیل واریانس و مقایسه های پس آزمون نشان داد که هر دو مداخله ذهن آگاهی و درمتن مبتنی بر پذیرش و تعهد به طور معناداری باعث کاهش علائم پرخوری عصبی و رفتارهای مرتبط با چاقی شدند. با این حال، گروه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد تاثیر بیشتری بر بهبود رفتارهای کنترل وزن و کاهش شدت علائم پرخوری عصبی نسبت به گروه ذهن آگاهی داشت. همچنین، گروه ذهن آگاهی با بهبود در الگوهای تنظیم هیجانی و کاهش استرس نیز همراه بود که به ویژه در کاهش رفتارهای احساسی مرتبط با خوردن موثر بود. در نهایت، پژوهش حاضر نشان داد که هر دو روش ذهن آگاهی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد می توانند به عنوان مداخلات موثر در درمان اختلالات خوردن و مدیریت چاقی مورد استفاده قرار گیرند. با این حال، انتخاب رویکرد درمانی مناسب باید بر اساس ویژگی های فردی بیمار، سطح اضطراب و استرس، و اهداف درمانی خاص بیمار صورت گیرد.

کلیدواژه ها:

ذهنآگاهی ، درمان مبتنی بر پذیرش وتعهد ، پرخوری عصبی ، رفتارهای مرتبط با چاقی ، اختلالات خوردن