مقایسه سبک های دلبستگی در کودکان با و بدون ناتوانی یادگیری

این پژوهش با هدف مقایسه سبک های دلبستگی در کودکان با و بدون ناتوان ی یادگیری انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع علی- مقایسه ای بود است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کودکان (دختر و پسر) مبتلا به ناتوانی یادگیری و کلیه کودکان بدون ناتوانی یادگیری شهر تهران در سال تحصیلی ۹۹-۹۸ بود. نمونه پژوهش شامل۷۲ کودک دختر و پسر ۷ تا۱۲ ( ساله۳۶ کودک با ناتوانی یادگیری و۳۶ کودک بدون ناتوانی یادگیری) بودند که کودکان با ناتوانی یادگیری با روش نمونه گیری در دسترس و کودکان عادی به صورت نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب و با گروه کودکان با ناتوان یادگیری همتا شدند. داده های پژوهش با استفاده از پرسشنامه دلبستگی کولینز و رید ( ۱۹۹۰ .) جمع آوری شدداده ها ی جمع آوری شده توسط نرم افزار SPSS-۱۹ باروش تحلیل وارایانس چندمتغیره (مانوا) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج تحلیل ها نشان داد که بین کودکان با و بدون ناتوانی یادگیری در متغیر های سبک های دلبستگی (ایمن، اجتنابی و دوسوگرا) تفاوت معنادار وجود دارد (۰۵/۰>p ) و میانگین نمرات سبک های دلبستگی ناایمن اجتنابی و ناایمن دوسوگرا در کودکانکودکان با ناتوان ی یادگیری باالتر از کودکان بدون ناتوانی یادگیری بود. اما میانگین نمره سبک دلبستگی ایمن در کودکان بدون ناتوانی یادگیری باالتر از کودکان بدون ناتوانی یادگیری بود. این نتایج ضرورت توجه بیشتر به مشکلات روان شناختی کودکان با ناتوانی یادگیری را مطرح می کند؛ به گونه ای که باید راهکار مناسبی برای کاهش سبک دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا برای این کودکان در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

سبک های دلبستگی ، ناتوانی یادگیری