بررسی نظری اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر کاهش آسیب به خود در دانش آموزان مبتلا به اختلال شخصیت مرزی: مروری بر ادبیات و مطالعات پیشین

در سالهای اخیر، اختلال شخصیت مرزی به دلیل ویژگیهای پیچیده اش، از جمله ناپایداری عاطفی و رفتارهای پرخطر نظیر خود آسیبی، توجه فراوانی در حوزه های روانشناسی و آموزش به خود جلب کرده است. یکی از روشهای نوین برای کاهش این رفتارهای آسیب زا، آموزش تنظیم هیجان است که به عنوان راهکاری موثر برای مدیریت نوسانات عاطفی در افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی مطرح شده است. هدف از این مطالعه، مرور نظری و یکپارچه بر ادبیات پژوهشی موجود پیرامون تاثیر آموزش تنظیم هیجان بر کاهش رفتارهای خود آسیبی در دانش آموزان مبتل به اختلال شخصیت مرزی است. مروری بر مطالعات پیشین نشان می دهد که این نوع آموزش، با افزایش توانایی فرد در شناسایی و مدیریت هیجانات منفی و جایگزینی رفتارهای خود آسیبی با راهکارهای سلامت تر، می تواند نقش موثری در کاهش رفتارهای مخرب ایفا کند. همچنین، نتایج تحقیقات نشان دهنده بهبود چشمگیر در کیفیت زندگی و کاهش ناپایداری عاطفی در افراد تحت آموزش بوده است. در این مطالعه، ابتدا به تحلیل نظری آموزش تنظیم هیجان پرداخته و سپس مطالعات موردی و نتایج پژوهش های پیشین مورد بررسی قرار می گیرد. هدف این مرور، ایجاد دیدگاهی جامع و یکپارچه از اثربخشی این روش آموزشی و ارائه پیشنهاداتی برای بهبود روش های درمانی و آموزشی مرتبط با دانش آموزان مبتلا به اختلال شخصیت مرزی است. یافته های این مطالعه می تواند به عنوان راهنمایی برای پژوهشگران و درمانگران در طراحی برنامه های مداخله ای موثرتر عمل کند.

کلیدواژه ها:

آسیب به خود ، آموزش تنظیم هیجان ، اختلال شخصیت مرزی ، دانش آموزان