نقش والدین در رشد کمال گرایی ناسازگار دانش آموزان: یک مطالعه مروری

کمال گرایی ناسازگار با انواع مختلفی از آسیبشناسیهای روانی مرتبط است. مدل های اصلی رشد کمال گرایی بر تجربیات دوران کودکی تمرکز دارند و بر این فرض استوار هستند که رابطه والدین با فرزندان عاملی مهم برای درک رشد این سازه است. هدف: پژوهش حاضر، با هدف بررسی و مرور نظام مند عوامل والدینی موثر در رشد کمال گرایی ناسازگار در دانش آموزان بر اساس مطالعات نظری و پژوهشی موجود انجام شد. روش: پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی به مرور مبانی نظری و پژوهشی عوامل موثر والدین در رشد کمال گرایی ناسازگار دانش آموزان پرداخت. بدین منظور، کلیه مقالات علمی-پژوهشی در دسترس مرتبط با تاثیر والدین بر کمال گرایی فرزندان به صورت هدفمند مورد جست و جو و بررسی قرار گرفتند. یافته ها: یافته های حاصل از مرور پیشینه حاکی از شناسایی شش عامل کمالگرایی والدین؛ سبک های فرزندپروری مستبدانه، سهل گیر و بی اعتنا؛ تعامل سبک های فرزندپروری و فرهنگ؛ انتظارات و انتقادات ادراک شده غیرواقع بینانه و بیش از حد؛ شیوه های انتقال توام با اضطراب، الگوسازی والدین، تقویت تمایلات کمال گرایی فرزندان و انتقال پیام های کمال گرایی؛ و آسیب شناسی روانی والدین به عنوان عوامل خطر مرتبط با والدین در رشد کمال گرایی ناسازگار در فرزندان بود. نتیجه گیری: یافته های پژوهش حاضر به درک عمیق تر از نقش عوامل والدین در ایجاد و حفظ کمال گرایی سازگار و ناسازگار در فرزندان کمک می کند و می تواند برای مداخلات پیشگیرانه در رشد ویژگی های ناسازگار کمال گرایی الهام بخش باشد.

کلیدواژه ها:

والدین ، کمال گرایی ، ناسازگار ، دانش آموزان