اثربخشی آموزش پذیرش و تعهد (ACT) بر کیفیت زندگی و تاب آوری مادران دارای کودکان بیش فعال

مقدمه: درمان اکت در سال های اخیر مورد توجه پژوهشگران حوزه درمان و سلامت روان قرار گرفته است. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش پذیرش و تعهد (ACT) بر کیفیت زندگی و تاب آوری مادران دارای کودکان بیش فعال شهرستان رامسر می باشد. روش: طرح تحقیق نیمه آزمایشی به صورت پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش حاضر مادرانی هستند که ۳ ماهه اول سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ فرزندان آنها دچار علایم بیش فعالی بودند و به هسته مشاوره ی آموزش و پرورش شهرستان رامسر ارجاع شدند و به صورت داوطلب در پژوهش حاضر شرکت و به شکل تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گروه کنترل (۱۵ نفر) گمارده شدند و به پرسشنامه های کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (۱۹۹۹) و کیفیت زندگی کونور و دیویدسون (۲۰۰۳) پاسخ دادند. نتایج: برای تجزیه و تحلیل آماری داده ها از تحلیل کوواریانس به کمک نرم افزار SPSS ۲۷ استفاده شد. نتایج نشان داد بین میانگین نمرات کیفیت زندگی و تاب آوری گروه آزمایش و کنترل در مرحله پس آزمون تفاوت معناداری وجود دارد (P<۰.۰۱). نتیجه گیری: بنابراین، روش درمانی اکت به عنوان یک گزینه درمانی موثر و مناسب جهت افزایش کیفیت زندگی و تاب آوری مادران دارای کودک بیش فعال توصیه می گردد.

کلیدواژه ها:

بیش فعالی ، تاب آوری ، پذیرش و تعهد (ACT) ، کیفیت زندگی