کشت پاییزه بالنگوی شهری با روش خاکورزی مرسوم و حفاظتی در دیمزارهای معتدل سرد و سردسیر

بالنگوی شهری به دلیل داشتن برخی خصوصیات منحصر بفرد می تواند به عنوان یک گونه جدید از دانه های روغنی مورد استفاده در شرایط دیم باشد .این پژوهش به منظور افزایش بهره وری سامانه های تولیدی غلات محور با هدف ارتقای امنیت غذایی در ایران انجام شد که در آن رقم سارا از گیاه روغنی بالنگوی شهری به منظور ارزیابی عملکرد دانه در شرایط و مشارکت زارعین مورد بررسی قرار گرفت. در این بررسی عملکرد دانه بالنگوی شهری سارا در مزارع زارعین چهار استان، شامل آذربایجان شرقی (هشترود و ملکان)، کرمانشاه (روانسر)، لرستان (خرم آباد) و استان کردستان (حسین آباد) در تناوب غلات مورد ارزیابی قرار گرفتند. این پروژه بصورت کاشت پاییزه طی یکسال زراعی (۱۴۰۱-۱۴۰۰) به دو صورت کشت مستقیم و کشت مرسوم (کم خاک ورزی) انجام شد. نتایج صفت عملکرد دانه نشان داد که بین دو نوع کشت اختلاف وجود داشته است. به طوری که کشت به صورت مرسوم با میانگین ۶۰۰ و حداکثر ۱۳۰۰ کیلوگرم در هکتار دارای بیشترین عملکرد دانه بود. بر اساس مقایسه میانگین، بیشترین عملکرددانه از لرستان (خرم آباد) در کشت مرسوم با ۱۰۷۰ و در کشت مستقیم با ۸۰۲ کیلوگرم در هکتار عملکرد دانه بدست آمد. کمترین میزان عملکرد دانه نیز مربوط به شهرستان روانسر کرمانشاه در کشت مرسوم با ۲۷۷/۳ و در کشت مستقیم با ۳۹۲/۴ کیلوگرم در هکتار بود. از نتایج حاصله و تحلیل اقتصادی استنباط گردید که کشت بصورت خاکورزی مرسوم (استان لرستان و آذربایجان شرقی) مناسبترین نوع کشت بوده است، با این حال در صورت کافی بودن مقدار مواد آلی خاک، احتمالا کشت بصورت مستقیم نیز می تواند روش مناسبی در دیمزارهای کشورمان باشد.

کلیدواژه ها:

کشت مرسوم ، کشت مستقیم ، عملکرد دانه ، کشت دیم ، بزرک سیاه