رابطه تمایز یافتگی خود با رغبت به ازدواج در دانشجویان دختر

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه تمایز یافتگی خود با رغبت به ازدواج در دانشجویان دختر صورت گرفت. جامعه ی آماری شامل کلیه دانشجویان دختر مقطع کارشناسی رشته روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نکا که در نیم سال دوم ۱۴۰۱ مشغول تحصیل می باشند (۱۶۵) نفر بوده. و تعداد ۱۱۵ نفر طبق جدول مورگان از طریق نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه آماری مورد نظر انتخاب شده اند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه تمایزیافتگی خود اسکورن و فریدلندر (۱۹۸۹) و آزمون رغبت به ازدواج پور اعتماد و همکاران (۱۳۸۳) می باشد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون گام به گام انجام شده است. نتایج نشان داد تمایز یافتگی خود با رغبت به ازدواج دانشجویان دختر رابطه مثبت دارد. تمایز یافتگی خود توان پیش بینی رغبت به ازدواج در دانشجویان را دارند. نتیجه گیری: در کل با توجه به نتایج چنین استنتاج می شود عدم تمایز یافتگی خود موجب مشکلات بین فردی و اثرگذاری منفی بر رغبت به ازدواج می شود.

کلیدواژه ها:

تمایز یافتگی خود ، رغبت به ازدواج ، دانشجویان دختر