چگونه توانستم آموزه های دینی را در دانش آموزان متوسطه اول تقویت نمایم

در دنیای کنونی توسعه و ایجاد مدارس به مفهوم امروزی، گسترش سریع فناوری و ارتباطات، صنعتی شدن جوامع و نیازهای متنوع عصر انفجار دانش، دایره تاثیر گذاری عوامل مختلف بر افکار و اندیشه های دانش آموزان را گسترده تر از گذشته کرده است. اگر نظام آموزش و رورش ما بخواهد از مسیر آموزش های صرف به سمت تربیت دینی، اخلاقی و اجتماعی حرکت کند، الزم است بسیاری از اهداف و روش ها را تغییر دهد. بی تردید آموخته های ما با باورها و اعتقادات و در نتیجه ایمان قلبی ما ارتباط نزدیکی دارد، اما این ارتباط از ابتداتا انتها، یک رابطه قطعی و ضروری نیست. زیرا بسیارند انسان هایی که دانش فراوان دارند و در خصوص نکته ای به باور اعتقادی نیز رسیده اند ولی ایمان و در نتیجه عمل متناسب با آن را ندارند. تعلم وتربیت اساسا از مقوله یادگیری است، بدین معنا که یک فرایند تربیتی، صرفا از مسیر ایجاد دانش و مهارت و نیز ایجاد نگرش های مثبت، در بر گیرنده تغییر رفتار بالفعل یا حتی بالقوه ایجاد می کند. اما این غییر رفتار ضرورتابه معنای عمل بر مبنای ایمان نیست، بلکه صرفا می توان آن را در ایجاد، تقویت یا تغییر جهت ایمان و در نتیجه عمل آدمی موثر دانست. یادگیری دینی همان نگرش همراه با معرفت وشناخت است که ایمان و عمل دینی رادر یک فرآیند درونی و نه ضرورتا آموزشی تقویت می کند. ایمان و عمل دو شاخصه اصلی دین داری آدمی است. اینجانب دبیر معارف متوسطه اول شهرستان گنبد کاووس در اقدام پژوهی فوق تصمیم گرفتم راهکار های عالقه مند کردن دانش آموزان را به آموزه های دینی مورد بررسی قرار دهم

کلیدواژه ها:

آموزه های دینی ، دانش آموز ، اقدام پژوهی