بررسی رابطه خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه پیشرفت با میانجی گری کمک طلبی تحصیلی دانش آموز دانش متوسطه اول شهر فارسان

هدف: این پژوهش با هدف بررسی رابطه خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه پیشرفت با میانجی گری کمک طلبی تحصیلی در دانش آموزان متوسطه اول شهر فارسان انجام شد. روش: پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود که در آن، همبستگی و روابط درونی متغیرها در قالب کشف و توسعه مدل مورد بررسی قرار گرفت. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر فارسان که در سال تحصیلی ۱۴۰۰ - ۱۴۰۱ داده شدند. نمونه پژوهش شامل ۲۰۲ دانش آموز (۱۰۶ پسر و ۹۶ دختر) بود که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه های خودکارآمدی تحصیلی (جینکز و مورگان ۱۹۹۹)، انگیزه پیشرفت (هرمنس ۱۹۷۰) پرسشنامه کمک طلبی تحصیلی (پتریچ ۱۹۹۷) بود که توسط دانش آموزان تکمیل شد. ابتدا از روش های آمار توصیفی شامل آماره های فراوانی و درصد مربوط به اطلاعات جمعیت شناختی، میانگین و انحراف معیار بهره برده، سپس در بخش آمار استنباطی برای بررسی مدل مفهومی پژوهش، تجزیه وتحلیل مشاهدات و اطلاعات پژوهش و بررسی تاثیر همزمان متغیرها، مدل، از تحلیل مسیر و مدل سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزارهای آماری SPSS۲۶ و AMOS۲۴ در سطح معناداری ۰/۰۵ استفاده شد. یافته ها: نشان داد: ۱) بین خودکارآمدی تحصیلی و کمک طلبی رابطه معنادار وجود دارد (r=۰/۴۱)، ۲) بین سزندگی تحصیلی و انگیزه پیشرفت رابطه معنادار وجود دارد و شدت همبستگی بین دو متغیر (r=۰/۴۸) میباشد. ۳) بین کمک طلبی تحصیلی و انگیزه پیشرفت رابطه معنادار وجود ندارد (r=۰/۰۲)، و شدت همبستگی بین دو متغیر خیلی ضعیف میباشد. ۴) بین خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه پیشرفت با میانجی گری کمک طلبی تحصیلی رابطه معنادار وجود دارد و شدت همبستگی بین دو متغیر (r=۰/۱۳) ضعیف میباشد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی تحصیلی ، انگیزه پیشرفت ، کمک طلبی تحصیلی ، مدل سازی معادلات ساختاری ، آماری SPSS ، AMOS