حقوق شهروند الکترونیک در پرتوبایسته های حقوق مدنی

ورود اینترنت به فضای زندگی انسانها در کنار مزایا و محاسن غیرقابل کتمان، باعث بروز وجود آمدن یکسری دغدغه ها و نگرانی ها شده و روابط کاربران را به شدت تحت تاثیر قرار داده است. حجم بزرگ اطلاعات، سرعت، وضوح و تنوع دامنه انتشار و... از ویژگی های فضای مجازی است که در صورت عدم استفاده صحیح می تواند تهدیدی برای شهروندان الکترونیک و یا کاربران باشد، بنابراین بر توجه به اهمیت مسئله حاضر در دوره اینترنت و توسعه فناوری، لزوم قانونگذاری متناسب با آن در دوران، ضرورت دارد که در یک اثر تحقیقاتی و دانشگاهی با ارزیابی و تبیین رویکردهای موثر، مناسب ترین راهبرد در وهت حمایت از حقوق شهروندان الکترونیک پیشنهاد گردد. بر این اساس هدف نگارنده در مقاله، شناسایی رویکرد نظام قانونگذاری ایران نسبت به حقوق مدنی شهروند الکترونیک در بستر فضای مجازی خواهد بود. روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی است که با شیوه تحلیل محتوا و استقرایی اطلاعات به روش کتابخانه ای و معاورتی و تجزیه و تحلیل شده است. نتایج حاصل از آن است که یکی از اقدامات یزم برای رفع مشکل و صیانت از حقوق کاربران فضای مجازی، عبارت است از مقرره گذاری متناسب با وقایع و نیازمندی های دنیای نوین و نهایتا فیلترینگ و سانسور، مدیریت قوانین و مقررات موجود می باشد تا تعداد قوانین و مقررات در کشور، حقوقدانان، نهادهای اوراقی را در پاسداشت حقوق مدنی اشخاص و ذی نفعان با مشکل مواجه نسازد. این امر با تدوین و تنقیح صحیح قوانین و مقررات محقق می گردد. این امر بدون تاثیرپذیری از قواعد بین المللی حقوق بشر و اقتباس از هنجارها و توصیه های اسناد بین المللی امکانپذیر نیست.

کلیدواژه ها:

شهروندان الکترونیک ، فضای مجازی ، حقوق مدنی ، حمایت