اثربخشی رویکرد تصویرسازی ارتباطی بر باورهای غیرمنطقی و تعارض زناشویی زوجین متقاضی طلاق شهرستان میاندوآب

تحقیق حاضر با هدف بررسی اثربخشی رویکرد تصویرسازی ارتباطی بر باورهای غیرمنطقی و تعارض زناشویی زوجین متقاضی طلاق شهرستان میاندوآب می باشد. روش تحقیق در این پژوهش، به صورت نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زوجین متقاضی طلاق در دادگاه خانواده شهر میاندوآب در سال ۱۴۰۲ بودند که از میان آنها مطابق مالک ورود تحقیق، تعداد ۴۰ نفر به صورت هدفمند به عنوان نمونه پژوهش انتخاب و در دو گروه آزمایش و گروه کنترل جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه باورهای غیرمنطقی جونز (۱۹۶۹) و پرسشنامه تعارض زناشویی (MCQ) بود. محتوای درمان طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای بر اساس اصول تصویرسازی ارتباطی برای گروه آزمایش اجرا شد و اعضای گروه کنترل در لیست انتظار قرار داده شدند. تجزیه و تحلیل فرضیه ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس تک متغیره انجام گرفت. نتایج تحقیق نشان داد که رویکرد تصویرسازی ارتباطی موجب کاهش باورهای غیرمنطقی زوجین متقاضی طلاق شده است (P≤۰.۰۱). همچنین نتایج تحقیقی حاکی از آن است که رویکرد تصویرسازی ارتباطی موجب کاهش تعارض زناشویی زوجین متقاضی طلاق شده است (P≤۰.۰۱). در یک نتیجه گیری کلی می توان گفت که رویکرد تصویرسازی ارتباطی بر باورهای غیرمنطقی و تعارض زناشویی زوجین متقاضی طلاق شهرستان میاندوآب موثر بوده است.

کلیدواژه ها:

تصویرسازی ارتباطی ، باورهای غیرمنطقی ، تعارض زناشویی ، طلاق