بررسی وضعیت فعالیت بدنی دانش آموزان دختر مقطع دوم متوسطه شهر بوشهر و عوامل مرتبط با آن بر اساس الگوی ارتقاء سلامت سال ۱۴۰۳-۱۴۰۲

هدف از این مطالعه بررسی وضعیت فعالیت بدنی دانش آموزان دختر مقطع دوم متوسطه شهر بوشهر و عوامل مرتبط با آن بر اساس الگوی ارتقاء سلامت است . بدین منظور۱۱۳ دانش آموز دختر در مقطع دهم ویازدهم از۷ مدرسه با تکمیل پرسشنامه ای سه بخشی مورد بررسی قرار گرفتند. بخش اول پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی با ۱۵ سوال، بخش دوم سازه های الگوی ارتقاء سلامت شامل درک از فواید و معایب فعالیت بدنی ، خودکارآمدی ، حمایت دوستان و خانواده و تعهد برای برنامه ریزی در زمینه فعالیت بدنی با ۸۸ سوال و بخش سوم پرسشنامه یادآمد۷ روزه فعالیت بدنی بود.یافته ها نشان داد متوسط انرژی مصرفی روزانه حاصل از فعالیت بدنی با میانگین ۷۶/۳±۳۹/۳۵ در سطح پایین بود. بین سازههای خودکارآمدی (۴۳۴/۰(r=، تعهد به برنامه ریزی عمل (۴۲۰/۰(r=، فواید درک شده (۳۴۴/۰(r= و حمایت خانواده (۲۰۲/۰(r= با فعالیت بدنی ارتباط معنادار وجود دارد و بین سازه های حمایت دوستان، موانع درک شده و هیچیک از متغیرهای جمعیت شناختی با فعالیت بدنی ارتباط معناداری دیده نشد. سازه های این الگو ۵/۲۷ % تغییرات فعالیت بدنی را پیشگویی کردند و مهمترین پیشگویی کننده ی فعالیت بدنی ، درک فرد از توانایی خود برای انجام فعالیت بدنی و تعهد به برنامه فعالیت بدنی می باشد.